Mikill léttir

Það hefur reynst mér mikill léttir að hafa fengið ævisöguna TABÚ útgefna. Í áratugi var ég sífellt að svara sömu spurningunum varðandi starf mitt í mannréttindamálum og þá sérstaklega að hafa verið fyrsti íslendingurinn sem neitaði að láta kúga mig með svokölluðum "kristnum gildum" og dirfast að gangast opinberlega við kynhneigð minni. Og svo var ég svo ósvífinn að koma á legg Samtökunum ´78.  Þetta var að margra áliti svo svívirðilegt að ég varð að flýja land. En ég flutti mig bara um set og hélt áfram baráttunni. Og baráttan fyrir betri heimi er ævistarf:) 

Heiðarleiki

Eitt sinn að loknum tónleikum úti á landi var ég að selja plötur að vanda og tók eftir einni konu sem skoðaði vel hverja einustu plötu á meðan ég var að afgreiða annað fólk. Loks varð hún ein eftir við borðið og var upptekin við að skoða. Ég spurði hana hvort hún væri að leita að einhverjum ákveðnum söng?

40 ár

Tónlistarferillinn spannar vel fjóra áratugi.

Þjóðfundur?

Það er svosem vitað að þjóðfélagslegar breytingar taka tíma, jafnvel áratugi. En mörg tröll ætla að vera í dyrum okkar íslendinga til viðhorfsbreytinga. Þessi "Þjóðfundur" er dæmi um eitt stærsta tröllið. Hér er sett á fulla ferð að virkja bjartsýni landans. Það er spurt hvað vill þjóðin? Hefur það eitthvað verið að flækjast fyrir fólki síðan Hrunið varð? Ekki mér vitandi, nema örfárra sem ekkki sjá neitt athugavert við Hrunið. Sjálfsagt vegna þess að það græddi á því.

Íslensk þjóð í vanda

Við íslendingar erum í miklum vanda. Það er augljóst að verði stjórnmmálaflokkunum leyft að ráða þá á ekkert eftir að breytast. Stjórnmálamenn settust vankaðir og ráðvilltir í stólana eftir að alþýðan krafðist breytinga í síðastliðinn vetur. Smám saman tóku þeir við sér og nú er allt komið á fullt skrið á ný. Tæplega örlar á einlægum breytingum. Ýmis öfl hamast núna við að endurskrifa söguna og jarða fortíðina. Ekkert má breytast og auðvitað snýst þetta allt um völd og auð. 

Heimsókn í Laugarnesskóla

Þá er að hefja nýjan áfanga í lífinu og byrja að blogga. Ekki alveg viss um að það verði dagleg iðja hjá mér. En ég sé til. En það er kjörið að hefja bloggið á ný uppgerðu síðunni minni með því að segja frá að í morgun heimsótti ég Laugarnesskóla. Tilefnið var dagskrá um skáldið Tómas Guðmundsson.

Netið er dásamlegt

Það er athyglisvert að fylgjast með blogginu og fjölmiðlum núna í umfjöllun þeirra um kynþáttahatur og ofbeldi. Lýsingarnar eru svæsnar á ofbeldinu og niðurlægingunni. Athygli mína vekur hvernig að skrifunum er staðið. Á netinu fer t.d. mikinn blaðamaður undir nafni sem ég veit ekki hvort er hans rétta nafn eða ekki því hann hylur andlit sitt einhverra hluta vegna. Ég á erfitt með að treysta þeim til fulls sem fela sig á bakvið eitthvað annað. En lýsingar hans á rustalegri árás á marokkóskan vin hans er áhrifarík og fylla mann depurð.

Bergþóra Árnadóttir kvödd

Himnaför Bergþóru Árnadóttur söngvaskálds verður haldin í Hveragerðiskirkju klukkan 13.00 í dag og síðan verður aska henna jarðsett í Kotstrandakirkju.

En opfordring til det Færöske Landsting.

Som en kunstner og menneske som har vokset op med en stor respect for de færöske folk vil jeg opfordre det færöske Lagting til at sikre homoseksuelle mennesker deres fulde ret som mennesker. I skal vide at omverdenen ikke accepterer den form for diskrimination af homoseksuelle som forgår på Færöerne den er en grov overtrædelse af FN’s menneskerettighedskonvention.
Med venlig hilsen og et önske om en god fremtid.
Hörður Torfa

Dæmisaga

Það er áhugavert að fylgjast með netspjallinu í Færeyjum um samkynhneigð. Mikið hægt að læra þar. Margt fólk virðist hafa Gamla Testamentið sem leiðarljós og vitnar í það í tíma og ótíma og þá sérstaklega það sem þar segir um samkynhneigð. En svo sleppir það öllu hinu sem stendur í Gamla Testamentinu, skrýtið. Kannski er það vegna þess að að þá þarf fólkið að fara að líta í eigin barm og gera ýmislegt sem ekki er skemmtilegt. Í minni heimabyggð var og er slíkt kallað hentistefna og eitthvað þaðan af verra sem ég ætla ekki að týna til hérna.
Syndicate content