Það kemur nótt

 
veröldin er margslungin og mönnum flókið stef
hver morgun reynist flestum vera upphaf og nýtt skref
en sumum erfið ákvörðun því vani er þeirra vá
sem vegur að þeim í laumi þegar aðrir ekkert sjá 
lengi var ég týndur því ég treysti á þeirra ráð
sem töldu sig vita betur - en þegar að var gáð
reyndust þeirra viðhorf alltaf skorta skilning þann
sem skipti allra mestu til að gera úr mér mann
tíminn ræður öllu og líður furðu fljótt
allt fölnar og það dimmir og að lokum kemur nótt 
 
í mörg ár virtist einsemd vera eini vinur minn
að athuguðu máli þá söng inni í mér heimurinn
ég bergmálaði röddina sem hrópaði í mér hátt:
haltu þínu striki og þá ferðu í rétta átt
ég skrifaði mínar hugsanir og síðan henti ég þeim
hlæjandi upp til stjarnanna svo þær fykju út í geim
hvert andartak ég dansaði við mennska spegilmynd
sem manaði mig til að sigra óttans hæsta tind  
tíminn ræður öllu og líður furðu fljótt
allt fölnar og það dimmir og að lokum kemur nótt 
 
ég hef svifið víða um heimsins lönd og höf
hlustað vel og reynt að þakka fyrir hverja gjöf
en þó verð ég að segja núna alveg eins og er
að allra besta gjöfin var að fá að kynnast þér
dansið allir vindar sem tunglsins bestu blóm
bragðið á því salti sem örvar dauðans góm  
ég teygði mig til himins vængjaður því sem var
veröldin kom og kyssti mig og gaf mér þetta svar: 
tíminn ræður öllu og líður furðu fljótt
allt fölnar og það dimmir og að lokum kemur nótt 
 
hörður torfa